Omdat je niet eeuwig in de vrachtwagen van je baas kunt slapen, en vooral omdat hij snel een adres nodig heeft voor zijn rijbewijs, klopt Peter aan bij zijn moeder. Ze staat niet te springen. Ze zit niet te wachten op de deurwaarders die hij in zijn kielzog meeneemt en die voortaan bij haar aan gaan bellen. Ze weet niet wat het betekent voor haar toeslagen, lokale belastingen en dat soort dingen. Maar het is haar zoon en ze houdt van hem. Natuurlijk mag hij bij haar wonen. Tijdelijk, daar zijn ze het allebei over eens.
Peter gaat met het adres van zijn moeder dat nu ook weer zijn adres is naar het gemeentehuis om zijn rijbewijs te laten verlengen. Het is inmiddels echt bijna verlopen. Hij legt uit hoe het komt. Dat ze hem in de Stad waar hij hiervoor woonde geen nieuw rijbewijs konden geven omdat hij toen geen adres had. Verbaasd kijkt de ambtenaar hem aan. "O, dat kan best. Het is alleen wat meer werk."
Verrast kijkt Peter haar aan. Later vertelt hij me dat hij zich rood voelde aanlopen, dat zijn bloed ging koken, dat hij dacht "Dan had ik dus meer tijd gehad om in de Stad goedkope woonruimte te zoeken. Waarom sturen ze me toch steeds naar het kastje van de muur?" Maar het doet er niet meer toe, en deze mevrouw kan er al helemaal niets aan doen. Hij realiseert het zich op tijd, haalt diep adem en lacht ("dat zal wel als een boer met kiespijn geweest zijn" zegt hij er zelf over) schouderophalend naar haar. Ze handelen de formaliteiten af en een week later kan Peter zijn broodnodige rijbewijs ophalen.
Posts tonen met het label amateurisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label amateurisme. Alle posts tonen
Schulden te koop; Lost in transaction
We proberen een overzicht te krijgen van Mo's schulden, een van de eerste stappen naar een oplossing. Veel van zijn schulden zijn door de schuldeisers ondergebracht bij incassobureaus. Daar moeten we dus de laatste stand van zaken vandaan halen. Dat valt niet altijd mee.
Inloggen
Soms zijn er wat hobbels die we met een kleine inspanning kunnen nemen. Zo zijn er incassobureaus die de mogelijkheid bieden om online in te zien wat de stand van zaken van je schuld is. Wat is het openstaande bedrag, hoe is dat opgebouwd en wie is de oorspronkelijke schuldeiser. Handig want dan heb je altijd de laatste stand van zaken. Maar dan moet je wel in kunnen loggen, en dus inloggegevens hebben. Mo heeft niet meer alle brieven. Hij belt een van de incassobureaus. "Ik ben bezig met de voorbereiding van een schuldsaneringstraject en wil graag de hoogte van mijn schuld bij u weten. Heeft u voor mij mijn inlog en wachtwoord?" Na controle van wat gegevens (naam, geboortedatum) sturen ze Mo nieuwe inloggegevens. Naar zijn nieuwe e-mailadres, want het oude is geblokkeerd.
Betalingsregeling
Soms gaat het wat lastiger. Men wil gegevens alleen geven als er een betalingsregeling afgesproken wordt. Dat kan op het moment echt niet, want het beslag dat op zijn uitkering ligt, is al hoger dan wettelijk toegestaan en er blijft te weinig over om van te leven. Ik snap dat het het werk is van incassobureaus om de rekening betaald te krijgen. Maar van een kale kip kun je niet plukken. Volgens mij kunnen ze beter meewerken want zodra Mo in de schuldsanering zit wordt het geld dat er is eerlijker verdeeld over alle schuldeisers.
Een kringetje
Of die ene keer dat Mo incassobureau Credios belt en te horen krijgt dat zijn schuld verkocht is aan incassobureau Janssen en Janssen. Verkocht? Mo kijkt mij vragend aan. Ja, dat kan. Ik weet er het fijne niet van, maar het kan. We bellen Janssen en Janssen (ik moet steeds denken aan die figuren van Kuifje, helaas is dit geen stripverhaal maar werkelijkheid). De mevrouw van Janssen en Janssen geeft aan dat ze het dossier hebben teruggegeven aan Credios, ze noemt er zelfs een datum bij. Ik luister mee en onze wenkbrauwen gaan gelijktijdig omhoog. "Vraag om bevestiging per brief of mail," fluister ik Mo toe. Hij vraagt er beleefd om, maar dat kan de mevrouw niet voor hem doen. Wat nu? Niet opgeven. Mo belt met deze informatie naar Credios. Credios blijft erbij dat ze geen openstaande dossiers hebben van Mo. Ook zij kunnen geen bevestiging sturen.
Wat nu? Het schuldenoverzicht moet compleet zijn. Mocht er tijdens het schuldsaneringstraject een 'vergeten schuldeiser' opduiken, kan het zomaar zijn dat het traject gestopt wordt en alles weer opnieuw begint. Mo weet zeker dat hij de schuld niet afbetaald heeft. We besluiten beide bureaus een mail te sturen met alle informatie die we hebben en om bevestiging te vragen. Van Janssen en Janssen horen we niets. Van Credios krijgen we een mail terug met overzicht van de dossiers die zij gehad hebben van Mo en waar die nu 'liggen'. We maken een opmerking in het schuldenoverzicht dat we aan het maken zijn en doen de e-mailwisseling als bijlage erbij (ook de mail waar we geen reactie op gekregen hebben). Het blijft voorlopig een mysterie, maar we kunnen verder met het overzicht.
Inloggen
Soms zijn er wat hobbels die we met een kleine inspanning kunnen nemen. Zo zijn er incassobureaus die de mogelijkheid bieden om online in te zien wat de stand van zaken van je schuld is. Wat is het openstaande bedrag, hoe is dat opgebouwd en wie is de oorspronkelijke schuldeiser. Handig want dan heb je altijd de laatste stand van zaken. Maar dan moet je wel in kunnen loggen, en dus inloggegevens hebben. Mo heeft niet meer alle brieven. Hij belt een van de incassobureaus. "Ik ben bezig met de voorbereiding van een schuldsaneringstraject en wil graag de hoogte van mijn schuld bij u weten. Heeft u voor mij mijn inlog en wachtwoord?" Na controle van wat gegevens (naam, geboortedatum) sturen ze Mo nieuwe inloggegevens. Naar zijn nieuwe e-mailadres, want het oude is geblokkeerd.
Betalingsregeling
Soms gaat het wat lastiger. Men wil gegevens alleen geven als er een betalingsregeling afgesproken wordt. Dat kan op het moment echt niet, want het beslag dat op zijn uitkering ligt, is al hoger dan wettelijk toegestaan en er blijft te weinig over om van te leven. Ik snap dat het het werk is van incassobureaus om de rekening betaald te krijgen. Maar van een kale kip kun je niet plukken. Volgens mij kunnen ze beter meewerken want zodra Mo in de schuldsanering zit wordt het geld dat er is eerlijker verdeeld over alle schuldeisers.
Een kringetje
Of die ene keer dat Mo incassobureau Credios belt en te horen krijgt dat zijn schuld verkocht is aan incassobureau Janssen en Janssen. Verkocht? Mo kijkt mij vragend aan. Ja, dat kan. Ik weet er het fijne niet van, maar het kan. We bellen Janssen en Janssen (ik moet steeds denken aan die figuren van Kuifje, helaas is dit geen stripverhaal maar werkelijkheid). De mevrouw van Janssen en Janssen geeft aan dat ze het dossier hebben teruggegeven aan Credios, ze noemt er zelfs een datum bij. Ik luister mee en onze wenkbrauwen gaan gelijktijdig omhoog. "Vraag om bevestiging per brief of mail," fluister ik Mo toe. Hij vraagt er beleefd om, maar dat kan de mevrouw niet voor hem doen. Wat nu? Niet opgeven. Mo belt met deze informatie naar Credios. Credios blijft erbij dat ze geen openstaande dossiers hebben van Mo. Ook zij kunnen geen bevestiging sturen.
Wat nu? Het schuldenoverzicht moet compleet zijn. Mocht er tijdens het schuldsaneringstraject een 'vergeten schuldeiser' opduiken, kan het zomaar zijn dat het traject gestopt wordt en alles weer opnieuw begint. Mo weet zeker dat hij de schuld niet afbetaald heeft. We besluiten beide bureaus een mail te sturen met alle informatie die we hebben en om bevestiging te vragen. Van Janssen en Janssen horen we niets. Van Credios krijgen we een mail terug met overzicht van de dossiers die zij gehad hebben van Mo en waar die nu 'liggen'. We maken een opmerking in het schuldenoverzicht dat we aan het maken zijn en doen de e-mailwisseling als bijlage erbij (ook de mail waar we geen reactie op gekregen hebben). Het blijft voorlopig een mysterie, maar we kunnen verder met het overzicht.
Schuld aan een grote gemeente
We proberen een overzicht te krijgen van Mo’s schulden. Bij wie/welke instanties heeft hij schulden, hoe hoog is de schuld en is er een deurwaarder ingeschakeld? Dat is nodig voor de schuldhulpverlening.
Mo weet bijvoorbeeld dat hij een schuld heeft aan de Grote stad waar hij hiervoor woonde, maar hij weet niet hoeveel. Hij belt ze, geeft al zijn gegevens en wordt drie keer doorverbonden. Ze kunnen niet direct antwoord geven op zijn vraag.
Hij wordt de volgende dag teruggebeld. De meneer van de gemeente Grotestad noemt een bedrag, maar hij zegt erbij dat hij niet weet of het de laatste stand van zaken is. De schuld wordt namelijk afgelost via beslag op de uitkering. Hij kan niet zien tot wanneer die aflossingen zijn bijgewerkt en hij kan ook niet zien hoeveel er maandelijks wordt afgelost, en een omschrijving is er ook al niet. Dus waar de schuld eigenlijk voor is?
Mijn klomp breekt. Dit gaat over een van de vier grote steden van Nederland. En die hebben hun administratie dus zo slecht op orde dat ze niet weten waarom ze geld innen van iemand en ook niet hoeveel ze nog moeten innen. Dat ze dat niet meteen op kunnen hoesten op het moment dat je toevallig belt, kan ik me nog wel voorstellen. Maar dat ze je dat niet kunnen vertellen op een door henzelf gekozen moment, dus als ze de tijd hebben gehad om het uit te zoeken, is toch te gek voor woorden! Wie garandeert mij dat ze niet rustig nog een paar maandjes doorgaan met innen nadat de schuld al is afbetaald? Vroeger zou ik daar blindelings op vertrouwen. ‘Want het is de overheid, en je kunt veel van overheden zeggen, maar administratie daar zijn ze goed in en ze zijn ook nogal van de regeltjes, dus die zullen ze wel niet overtreden.” Ineens ben ik er niet meer zo zeker van. Niemand kan mij garanderen dat ze niet te veel innen, en ik kan het ook niet controleren. En het wordt nog erger, zie de volgende berichten.
Hij wordt de volgende dag teruggebeld. De meneer van de gemeente Grotestad noemt een bedrag, maar hij zegt erbij dat hij niet weet of het de laatste stand van zaken is. De schuld wordt namelijk afgelost via beslag op de uitkering. Hij kan niet zien tot wanneer die aflossingen zijn bijgewerkt en hij kan ook niet zien hoeveel er maandelijks wordt afgelost, en een omschrijving is er ook al niet. Dus waar de schuld eigenlijk voor is?
Mijn klomp breekt. Dit gaat over een van de vier grote steden van Nederland. En die hebben hun administratie dus zo slecht op orde dat ze niet weten waarom ze geld innen van iemand en ook niet hoeveel ze nog moeten innen. Dat ze dat niet meteen op kunnen hoesten op het moment dat je toevallig belt, kan ik me nog wel voorstellen. Maar dat ze je dat niet kunnen vertellen op een door henzelf gekozen moment, dus als ze de tijd hebben gehad om het uit te zoeken, is toch te gek voor woorden! Wie garandeert mij dat ze niet rustig nog een paar maandjes doorgaan met innen nadat de schuld al is afbetaald? Vroeger zou ik daar blindelings op vertrouwen. ‘Want het is de overheid, en je kunt veel van overheden zeggen, maar administratie daar zijn ze goed in en ze zijn ook nogal van de regeltjes, dus die zullen ze wel niet overtreden.” Ineens ben ik er niet meer zo zeker van. Niemand kan mij garanderen dat ze niet te veel innen, en ik kan het ook niet controleren. En het wordt nog erger, zie de volgende berichten.
Toch de gemeente
We hebben van de gemeente gehoord dat het deurwaarder Van As is, die beslag heeft gelegd op Mo's uitkering. Volgens onze gegevens loopt er inderdaad een schuld bij Van As en omdat die gegevens al een paar maanden oud zijn, willen we weten wat nu de stand van zaken is. Dat hebben we nodig voor het schuldenoverzicht. We nemen aan dat de schuld inmiddels wat gedaald is omdat er maandelijks wordt afgelost via de beslaglegging. Mo belt Van As, kunnen we meteen even vragen of de correcties al doorgevoerd zijn. Nou nee, er wordt helemaal niets afgelost. "We hebben helemaal geen beslag gelegd op uw uitkering. Maar nu ik u toch aan de lijn heb, wil ik graag een betalingsregeling afspreken.” Begrijpelijk, want Mo heeft daar een schuld en die moet afbetaald worden. Maar hij krijgt minder dan het bestaansminimum en houdt dus echt niets over (sterker nog, hij komt tekort elke maand terwijl hij heel zuinig leeft) dus hij kan geen betalingsregeling afspreken. Hoe erg hij zich ook schaamt en hoe graag hij ook die schuld af wil betalen. Zachtjes hoor ik hem zeggen dat hij bezig is met schuldsanering en dat hij hoopt dat ze snel iets horen.
We kijken elkaar vragend aan. Zou er nog een andere deurwaarder Van As zijn? Zouden we het allebei verkeerd begrepen hebben van die aardige mevrouw bij de gemeente? En de grote vraag: Wie heeft er dan beslag gelegd? We besluiten het aan het UWV te vragen. Die zullen toch wel weten aan welke ‘derde’ ze het geld dat ze inhouden van Mo’s uitkering overmaken. Het antwoord van UWV komt snel, zonder doorverbinden en zonder aarzelen: de gemeente Grotestad heeft beslag gelegd. “Weet u het zeker?” Ja de mevrouw van het UWV weet het zeker: de sociale dienst van de gemeente Grotestad heeft beslag gelegd.
Het bergje gebroken klompen wordt weer wat hoger. Dus die mevrouw die ons twee keer zo aardig geholpen heeft, heeft zitten slapen, ons voor de gek gehouden? Laten we het netjes houden, en stellen dat ze zich vergist heeft. Kan gebeuren. (Maar verbazingwekkend vind ik het wel. Het is toch haar werk, dit soort zaken.)
Mo belt weer met de mevrouw van gemeente Grotestad. Ja, ze wist het al. Ja, ze had kennelijk een fout gemaakt. Ja, ze zou hem een brief sturen met het overzicht van de schuld. En ja ze zou het in orde maken met het UWV. We gaan het zien.
We kijken elkaar vragend aan. Zou er nog een andere deurwaarder Van As zijn? Zouden we het allebei verkeerd begrepen hebben van die aardige mevrouw bij de gemeente? En de grote vraag: Wie heeft er dan beslag gelegd? We besluiten het aan het UWV te vragen. Die zullen toch wel weten aan welke ‘derde’ ze het geld dat ze inhouden van Mo’s uitkering overmaken. Het antwoord van UWV komt snel, zonder doorverbinden en zonder aarzelen: de gemeente Grotestad heeft beslag gelegd. “Weet u het zeker?” Ja de mevrouw van het UWV weet het zeker: de sociale dienst van de gemeente Grotestad heeft beslag gelegd.
Het bergje gebroken klompen wordt weer wat hoger. Dus die mevrouw die ons twee keer zo aardig geholpen heeft, heeft zitten slapen, ons voor de gek gehouden? Laten we het netjes houden, en stellen dat ze zich vergist heeft. Kan gebeuren. (Maar verbazingwekkend vind ik het wel. Het is toch haar werk, dit soort zaken.)
Mo belt weer met de mevrouw van gemeente Grotestad. Ja, ze wist het al. Ja, ze had kennelijk een fout gemaakt. Ja, ze zou hem een brief sturen met het overzicht van de schuld. En ja ze zou het in orde maken met het UWV. We gaan het zien.
Dakloos? Dan ook geen rijbewijs
Peter had al een paar nachten in de cabine van zijn vrachtwagen geslapen. Peter is namelijk vrachtwagenchauffeur en was net dakloos geworden. Het was toevallig ook net tijd om zijn rijbewijs te laten verlengen. Dus hij fatsoeneerde zich en ging naar het gemeentekantoor. Het gemeentekantoor van een van de grote steden van ons land. Daar was hij kind aan huis, omdat hij al jaren in die Stad woont en al een paar jaar hulp zoekt bij het oplossen van zijn schulden.
Aan de balie werd om zijn oude rijbewijs en nieuwe pasfoto's gevraagd. Die had hij. Vervolgens werd er om zijn adres gevraagd. Dat had hij niet. Geen adres? Dan ook geen nieuw rijbewijs werd hem medegedeeld.
"Maar dat heb ik nodig om te kunnen werken."
> "Niets mee te maken."
"Maar ik zit in een traject naar schuldsanering en moet alles doen om mijn schulden af te betalen. Jullie hebben mijn dossier."
> "Niets mee te maken."
"Hoe kunnen we dit oplossen?"
> "Zoek een huis en zorg dat u op dat adres ingeschreven staat en kom dan terug. Dan komt het allemaal in orde."
Moet ik hier nog commentaar op geven? Moet ik uitleggen dat hij voorlopig helemaal geen huis kon vinden omdat hij het niet kon betalen? Dat hij niet voor zijn lol geen adres had? Dat dit het alleen maar erger maakte? Dat dezelfde gemeente die zijn rijbewijs niet wilde verlengen, verplicht is om hem te helpen bij het oplossen van zijn schuldenprobleem, dat dat die gemeente en de maatschappij veel geld kost en dat het op deze manier nog meer geld gaat kosten?
Aan de balie werd om zijn oude rijbewijs en nieuwe pasfoto's gevraagd. Die had hij. Vervolgens werd er om zijn adres gevraagd. Dat had hij niet. Geen adres? Dan ook geen nieuw rijbewijs werd hem medegedeeld.
"Maar dat heb ik nodig om te kunnen werken."
> "Niets mee te maken."
"Maar ik zit in een traject naar schuldsanering en moet alles doen om mijn schulden af te betalen. Jullie hebben mijn dossier."
> "Niets mee te maken."
"Hoe kunnen we dit oplossen?"
> "Zoek een huis en zorg dat u op dat adres ingeschreven staat en kom dan terug. Dan komt het allemaal in orde."
Moet ik hier nog commentaar op geven? Moet ik uitleggen dat hij voorlopig helemaal geen huis kon vinden omdat hij het niet kon betalen? Dat hij niet voor zijn lol geen adres had? Dat dit het alleen maar erger maakte? Dat dezelfde gemeente die zijn rijbewijs niet wilde verlengen, verplicht is om hem te helpen bij het oplossen van zijn schuldenprobleem, dat dat die gemeente en de maatschappij veel geld kost en dat het op deze manier nog meer geld gaat kosten?
Abonneren op:
Posts (Atom)